ഒരു സ്വപ്നം

ഒരു സ്വപ്നം

രാവിലെ ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു..,

കണ്ടത് ഇപ്പോളും മനസ്സിൽ അത്ര വ്യക്തമായി ഓർമ്മയുള്ളത് കൊണ്ട് എഴുതാതെ വയ്യ….

 

ഇന്നലെ കുറച്ച് വൈകിയാണ് കിടന്നത്,

രാവിലെ എണീറ്റു ടോയിലറ്റ് പോയി വന്നു സമയം നോക്കിയപ്പോ പുലർച്ചെ 2 മണി കഴിഞ്ഞതെ ഉള്ളൂ,.. സാദാരണ മൂന്നരക്കും നാലിന്നും ഇടയിൽ ആണ് എഴുന്നേൽക്കൽ,

സമയം ഇനിയും കുറെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വീണ്ടും കിടന്നു,

 

അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പിന്നെ കാണുന്നത് ..

എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പാഠിക്കുന്ന എന്നെ ആണ്,

 

ഒരു 11 മണി ആയി കാണണം,

ക്ലാസ്സിൽ പീയൂൺ വന്നു പറയുന്നു, എന്നെ വിളിക്കാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും അൾ വന്നിട്ടുണ്ട്.. കൂടെ പോകണം..

ഞാനും പെങ്ങളും വന്ന അയാളുടെ കൂടെ അപ്പച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു..

അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അറിയുന്നത്

“എന്റെ അച്ഛമ്മ മരണപ്പെട്ടു”

 

വീടിന് പുറത്ത് കറുത്ത കൊടി വച്ചിരിക്കുന്നു,

അകത്തു കയറുമ്പോൾ -

അച്ഛമ്മ സാദാരണ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നു…

വെള്ളത്തുണി പുതച്ചിരിക്കുന്നു…

കാലിലെ വിരലുകൾ കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു…

തലയ്ക്കൽ ഒരു നിലവിളക്ക് കത്തുന്നു…,

 

ചുറ്റും കുറെ ആൾക്കാർ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു,

കുറച്ചു പേർ കരയുന്നു വേറെ കുറച്ചുപേർ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,

പള്ളിയിലെ അച്ഛനും കപ്പിയാരും കൂടെ എന്തൊക്കെയോ പ്രാർദ്ദിക്കുന്നു,

പിന്നെ ഫാതർ ഒരു കുപ്പിയിലെ വെള്ളം അച്ഛമ്മയുടെ വായിലേക്ക് കൊടുക്കുന്നു,

 

അവർക്ക് അത് ഒരു മരണം ആയിരുന്നു…

പക്ഷേ എട്ടാം ക്ലാസ്സിലെ എനിക്ക് - 

അത് മരണമാണെന്ന് മനസിലായില്ല…

 

ഞാൻ അച്ഛമ്മയെ നോക്കി…

അവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന്…

കുടുകൂടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു…

 

മരിച്ച ആളുകൾ കരയുമോ…?

 

അവർ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു…

വാക്കുകൾ വരാതെ കുടുങ്ങി നിൽക്കുന്നു…

 

അത് എന്തായിരുന്നു…?

ആരെയാണ് അച്ഛമ്മ  വിളിച്ചിരുന്നത്…?  എന്നെയോ…?

 

എനിക്കു അപ്പോളും ഒന്നും മനസിലായില്ല .. മനസ്സ് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ..

 

“അച്ഛമ്മ ശരിക്കും മരിച്ചോ…?”

“ഇങ്ങനെ ആണോ മരണം…?”

 

അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ശ്രമിച്ച എന്നെ അപ്പച്ചിയും ചിലരും ചേർന്ന് പുറത്താക്കി…

“നിങ്ങൾ പുറത്തു പോയി കളിച്ചോളൂ…”

 

അപ്പോൾ എനിക്ക് അറിവ് യാത്രയെയും കളിയെയും കുറിച്ചായിരുന്നു…

അതു കൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്ത് പോയി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരോട്  ഒപ്പം കളിക്കാൻ പോയി.. 

 

വൈകുന്നേരം 6 - 7  മണിയാകണം ..

 

എന്റെ അമ്മ പതിവുപോലെ വരുന്ന മണലിവിള പൂവാർ ബസിൽ ജോലിക്ക് പോയി തിരികെ വന്നിറങ്ങി,

ഞാൻ സാദാരണ പോലെ അമ്മ വരുന്നതും കാത്ത് റോഡിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു ..

 

അമ്മ വന്ന ഉടനെ ഞാൻ കാര്യം പറയുന്നു,

അമ്മ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് കയറുന്നു, പിന്നെ ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്

 

"വണ്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് വാടാ "  എന്ന് അമ്മ വിളിച്ചു പറയുന്നത് ആണ്, 

 

അത് കേട്ട ഉടനെ തന്നെ ആരോ പോയി കാറ് പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നു, 

അച്ഛമ്മയെ എടുത്തു  കാറിൽ കയറ്റുന്നു,

ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോകുന്നു .. 

--- 

 

എന്തായാലും…

അച്ഛമ്മ മരിച്ചത്…

അത് കഴിഞ്ഞ് ആറു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ്…

 

ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്

“രാവിലെ തന്നെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നെങ്കിൽ… ഇനിയും കുറെ കാലം നന്നായി ഇരുന്നേനേ…”--- 

-------------

സ്വപ്നം തന്നെയാണ്…

പക്ഷേ ഓരോ മുഖവും…

ഓരോ വാക്കും…

ഓരോ പ്രവൃത്തിയും…

ഇന്നും അതേ പോലെ മനസ്സിൽ നിൽക്കുന്നു…

പറയുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം, പക്ഷേ മറന്നിട്ടില്ല ഒന്നും ..
-------------

Nb :-

ഈ സ്വപ്നവും…

അതോട് ചേർന്ന ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും…

എന്നെ എന്റെ അച്ഛന്റെ ചില ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന്,

നിശ്ശബ്ദമായി…

പക്ഷേ പൂർണ്ണമായി…

അകറ്റി…

“ചില മരണം ശരീരത്തിന്റെ അല്ല… വിശ്വാസത്തിന്റെ ആണ്…”  Adv. Akhil JK

 

Share this

Author : Akhil Jk

Related Posts